الهي

كدامين كهكشان بر گرد تو گشت و واله و حيران تو نگشت؟

كدامين نيلوفر آبي به عشق تو سر فرا آورد و جاذبه مهر تو را ديد و به بركه گريخت ؟

معشوقا :

كدامين انسان پيشاني عشق بر خاك ربوبيت تو سائيد و دل به ديگري سپرد ؟

دلبرا :

كدامين پروانه ، شعله هاي ملتهب جمال تو ديد و به ظلمت پناه برد؟

ربا :

كدامين مربي كلامي با تو گفت و لب از صحبت ديگران ننهفت ؟

خدايا !!

مباد كه عندليب دلم غزلخوان بستاني ديگر گردد.

خدايا!!

مرغ دلم كه در دام توست مباد كه ياد آشيان كند.

نكند كه روزي از من بتابي و نشود كه نگاه حيرانم را منتظر بگذاري.